Bakan,binlerce öğretmenin merakla beklediği branş sıralaması açıklancak mı sorusunu anlamadı.

Milli Eğitim Bakanı Nimet Çubukçu’dan büyük gaf. Dün akşam Samanyolu Haber Kanalında Günlük adlı proğrama katılan Bakan,binlerce öğretmenin merakla beklediği branş sıralaması açıklanacak mı sorusunu anlamadı.

Milli Eğitim’in en yetkili kişisinin branş sıralamasını bilmemesi ise büyük tepki topladı. Branş sıralamasını bilmeyen okurlarımız(!) için hatırlatacak olursak; Branş sıralaması, kişinin kendi bölümünde kaçıncı sırada olduğunu belirten sıralamadır ve tercihlerde büyük bir önem teşkil eder.

Yoruma gerek yok. Başlık yeterli.

1975 yılında temeli atılan İran’ın ilk nükleer santali Buşehr Nükleer Santrali yarın faaliyete geçiyor.
Bu cümleden sonra şunu belirtmek gerekir ki İran’da şu anda 20′den fazla nükleer santral bulunmaktadır.
İlk denmesinin sebebi temelinin ilk atılmasından dolayıdır.
Zira 1975 yılında Almanlar’ın başladığı tesis 2010 yılında Ruslar tarafından bitirilecektir.
1975-1979 : Almanların çalışmaları
1979-1998 : Çalışmaların durması.
1998-2010 : Rusların çalışmaları.

35 yılda tamamlanan İran’ın zaferinin simgesi Buşehr Santrali.

Fotoğrafların Kaynağı

Kitabın Adı: Sîret
Yazar: Ali Şeriatî – Câfer Şehîdî
Yayınevi: KİTABEVİ
Basım Yılı: Haziran 1997
Çeviri: Kerim GÜNEY
Sayfa Sayısı: 198

Bugüne kadar birçok Peygamberimizin(sav) Hayatı’nı içeren kitap okudum. Yazarlardan Câfer Şehîdî’nin Bir İslam Tarihi Tahlili isimli kitabını okumuştum. Genel manada hoşuma gitmişti. Siret isimli kitabın hacminin küçük olması ve yazarlarının sıra dışı olması nedeniyle bir de bu yazarların görüşlerine bakayım diyerek okumaya başladım.

Aslında kitap iki yazarın kafa kafaya vererek yazdıkları bir kitap değil, Peygamber Efendimiz(sav)’in doğumundan hicrete kadar olan kısmını Cafer Şehidi, Hicretten Vefata kadar olan kısmını ise Ali Şeriati yazmış.

Kitabın tamamında klasik bir tarihsel bilgi aktarımının yerine önemli olaylara değinerek yorumlar yapılmış ve okuyucunun zihnini zorlaması için çaba sarf edilmiş. Örneğin beni en fazla etkileyen kısım Hicret’in ruhunun kısa, öz fakat dehşet bir şekilde anlatılmasıdır.

Konumuz Siret iken ve kitapta da geçtiği üzere Peygamber Efendimiz(sav)’in babası Hz.Abdullah ve dedesi Hz.Abdülmuttalib kesinlikle İslam dışı bir dine mensup değildi. Bazı kişiler ısrarla Hz.Ebu Talib’i bile İslam’dan dışlamaya çalışırlarken bu cümle biraz sert olmuş olabilir fakat tarihsel dökümanlar incelendiğinde Allah(cc)’ın Abdülmuttalib’e bahşettiği ilim ve farklı konum her şeyi ortaya çıkaracaktır.

Kitapta bazı oryantalistlerin vb kişilerin iddia ve ithamlarına da cevap verme babında ifadeler yer almaktadır. Bu da yeni başlayan okuyucular için bir kafa karıştırma vesilesi olsa da orta düzey okuyucular için faydalı olabileceğini düşündüğüm bir ayrıntıdır.

Yazarların İranlı ve Şia mezhebinden olmalarına rağmen kitaptaki tüm kaynakların ve anlatımın Ehl-i Sünnet’e göre olması İslami Vahdet için yaptıkları çabanın yansımasıdır. Ali Şeraiti bazı noktalardan özellikle Hz.Osman’ın halife seçim şurası ve Emevi ekolünün doğuşuna sebep hazırlayan faktörlerde alışılmadık bir tutum sergilese de Ali Şeraiti için normaldir diyerek kitabın okunabilir olduğunu kanaatini taşıyorum.

Kitabın içerisinde siyer bölümlerinde anlatım sırasında insanın ruhuna işleyen, bazen coşturan, bazen hüzünlendiren anlar mevcut; bu da kitabın başka bir artısıdır diye düşünüyorum.

Arka Kapaktaki Yazı:

Bu bir mesajdır. Bütün insanlara. Lütuf bağları, toplumsal gelenekler, politik yakın görüşlülük, zaaflar ve zilleti kabullenişle, insanların kendilerini zulüm ve fesadın kalın örtüsü altında uyutarak, utanılacak durumda yaşadıkları her anlarına uzanan aydınlatıcı bir mesaj.
Kim bu noktada, hak ve özgürlük sürekli olarak basık tavanların altında, kapalı kapıların ardında, yıkılmayı kabul etmez kalelerin içinde, hafakanlara uğramış ve ölmüştür diyebilir? Asla! Gönlümde imani bir ateş ve sırtında mesajın ağır yükünü taşıyan insana, Allah’ın buyruğu şudur: “Allah’ı kastetmişsin! Evini terket! Kaç! Ben burada doğmuşum diyen adam olamazsın. Evin, ailen, kentin ve kavmin oradadır. Özgürlüğün oradadır. İmanın oradadır. Zulüm altında yaşadığın, gerçekte köle olduğun yeri terket! Yeryüzü geniştir ve insanlar çoktur”.

Geçtiğimiz günlerde bir ağabeyim Mandela’nın Atatürk Ödülü isimli bir ödülü reddettiğini söyleyince bir Mandela araştırması yapayım dedim.

Aşağıdaki yazı konuyla ilgili haber niteliğindedir.

1992 Atatürk Uluslararası Barış Ödülü, Afrika Ulusal Kongresi (ANC) Başkanı, Güney Afrikalı siyaset adamı Nelson Mandela’ya verildi. Mandela, ödülü kabul etmedi.

Ödülün Mandela’ya verileceği 8 Nisan 1992 tarihinde açıklandı. Ancak, 12 Nisan’da Johannesburg’da bir açıklama yapan ANC Sözcüsü Gill Marcus, Mandela’nın ödülü, “Türk hükümetine yönelik insan hakları ihlali suçlamaları” nedeniyle kabul etmediğini ve Türkiye’yi ziyaret etmeyi düşünmediğini açıkladı.

Nelson Mandela’nın ödülü kabul etmemesi, Türkiye’de değişik tepkilere neden oldu.

Başbakan Süleyman Demirel, olayı “üzücü” olarak nitelendirdi. HEP (Halkın Emek Partisi) kökenli 14 milletvekili bu tavrından dolayı Mandela’ya teşekkür etti.

Mandela’ya ödülü, 19 Mayıs 1992 tarihinde Cumhurbaşkanı Turgut Özal tarafından verilecekti.

Mandela ödülü almamakta haklıymış

BAŞBAKAN Erdoğan’ın Afrika gezisinin ikinci durağı Güney Afrika Cumhuriyeti’ydi. Açıkçası Atatürk Barış Ödülü’nü reddettiği günden bu yana Mandela’ya ve ülkesine ‘sıcak’ bakamıyordum.

Ancak, gerçekleri öğrenince Mandela’ya olan kızgınlığım geçti. Kendimize olan kızgınlığım ise arttı.

Güney Afrika ile Türkiye arasında pek de dostane olmayan ilişkilerin temelinde Turgut Özal’ın koyduğu bir bomba var.

Güney Afrika’da ırkçı rejimin hüküm sürdüğü ve bütün dünyanın bu nedenle Güney Afrika’ya ambargo uyguladığı yıllarda Turgut Özal, bu ülkeye bir dostunu yollar ve ticaret yapmanın yollarını arar.

Ve ambargoya rağmen bu ülkeye mal sattırmaya başlar. Hacim öyle atla deve bir miktar değildir ama ambargo delinmektedir.

Daha sonra ırkçı rejim yıkılır. Mandela serbest kalır. Ülkenin başına geçer.

Mandela’nın çalışma arkadaşları ise ırkçı rejim döneminde iç savaşların ve çatışmaların hüküm sürdüğü çevredeki ülkelerde sürgünde bulunan Güney Afrikalılardır.

Bunlar ülkenin yönetimine geçince Mandela’ya rapor sunarlar.

Bu rapora göre Afrika ülkelerindeki iç savaşlarda kullanılan silahlar bu ülkelere Türkiye tarafından satılmaktadır. Daha doğrusu Türkiye, İsrail yapımı bu silahların satışına aracılık etmektedir.

Bunun üzerine Mandela Türkiye’ye bir temsilci gönderme kararı alır. Ve bu konuyu Türk yetkililerle görüşmek maksadıyla Thabo Mbeki Türkiye’ye doğru yola çıkar.

Ancak temsilci Mbeki Türkiye’ye sokulmaz bile. Havaalanında kısa bir görüşmeden sonra adam ülkesine geri yollanır. Ve ilişkiler büyük darbe alır. Daha sonra Mandela’ya verilen ödül ile bu yara onarılmak istenir ama iş işten geçmiştir.

Peki o gün Türkiye’ye sokulmayan Mbeki’ye ne oldu dersiniz!

Söyleyelim. Bugün Güney Afrika Cumhuriyeti Devlet Başkanı o gün Türkiye’ye sokulmayan Mbeki’den başkası değil.

Ne politika yapmışız değil mi!

Burada T.C.’nin mazlum halklara attığı bir kazığın belgesi daha ortaya çıkmış oldu.
Bakalım daha neler öğreneceğiz…

Her gün ezan vaktine bakmaktansa lazım oldukça buraya bakayım dedim.
Hayırlı İftarlar…

Küba’nın efsanevi lideri Fidel Castro 84. doğumgününü ayakta ve halkın arasında kutluyor.

Fidel Castro dört yıl öncesine göre daha da sağlıklı. 2006′da iktidarı kardeşi Raul’a devreden Fidel Castro, yeniden halkın arasında.

O dönemde hastane odasında çekilen yaşlı ve yorgun görüntüleri medyaya yansıdığında, herkes bir dönemin kapandığını düşünüyordu. Ancak efsane lider adeta küllerinden doğdu. Hastanede kaldığı sırada İran İslam Cumhuriyeti’nden üst düzey yetkililerinde ziyaret ettiği Castro, özellikle İran İslam Cumhuriyeti Cumhurbaşkanı Mahmud Ahmedinecad’la görüştükten sonra durumunun daha iyi olduğu bildirildi.

Fidel Castro, Devrimin 45′inci yıldönümünde halkın arasına karıştı, televizyonda bir siyaset programına katıldı.

Sağlıklı görüntüsüyle şaşkınlık yaratan Castro’nun, bu çıkışları kulislerde Küba yönetimini yeniden eline alabileceği yorumlarına yol açtı.

Öte yandan Castro, yaşam öyküsünü anlattığı kitabının ilk cildini yayınlamaya hazırlanıyor.

“Stratejik Zafer” isimli kitapta, Castro komutası altındaki birkaç yüz devrimcinin 1958 yılında Küba ordusunu nasıl yenilgiye uğrattığını anlatıyor.

Haberin içeriği yoruma mahal bırakmıyor.
Selam olsun büyük devrimci Fidel Castro’ya…

Yeni Şafak gazetesinin ilk sayfasında DEVLET İSTEDİ BEN YAPTIM başlıklı yukarıdaki haberi alıntılamak istedim.
Çünkü 90′lı yıllarda yaşanan olayların/yapılan failimeçhullerin failini açıklıyordu.
Kimmiş Fail?
Yusuf TEK : Faili Devlet